W. B. Yeats – Brown Penny
Nie wiedząc czy jeszczem za młody??
Czy lat mi już dość przybyło?!
Rzuciłem do góry monetę
By sprawdzić czy czas na miłość.
Nie zwlekaj już dłużej młodzieńcze
Gdy panna piękna i młoda;
Zaplątaj się w jej włosów lokach
I skacz gdzie głęboka woda.
O! Miłości nieodgadniona,
Której nikt nie poznał do dna …
Bo – czym jesteś – by się przekonać
W zadumie po chwilę by trwać
Kiedy księżyc cienie pochłoną
I gwiazd zabraknie na niebie …
Nie będzie – chociaż słońca spłoną –
Nigdy za wcześnie na Ciebie.
I whispered, I am too young,
And then, I am old enough;
Wherefore I threw a penny
To find out if I might love.
Go and love, go and love, young man,
If the lady be young and fair.
Ah, penny, brown penny, brown penny,
I am looped in the loops of her hair.
O love is the crooked thing,
There is nobody wise enough
To find out all that is in it,
For he would be thinking of love
Till the stars had run away
And the shadows eaten the moon.
Ah, penny, brown penny, brown penny,
One cannot begin it too soon.
