“Semantyka”

Kiedy byliśmy piękni, dumni, młodzi –
Byliśmy razem, serca żwawo biły.
Dni nikt nie liczył, nikt nie liczył godzin
I oczy w przyszłość z ufnością patrzyły.

A słowo KIEDYŚ, niczym jedwab – wiotkie,
Beztroskim echem w naszych ustach brzmiało;
Jak uśmiech czułe i jak nektar słodkie,
Marzeniom naszym kształtu nadawało.

Dzisiaj to słowo chowa się przed nami;
Słychać je tylko gdy przychodzi tęsknić
Do chwil od dawna już pokrytych łzami,
Kiedy byliśmy młodzi, dumni, piękni.